Olympus E-520 Test

4. Zdjęcia testowe

10 megapikselowa matryca to idealny kompromis między szczegółowością, a gęstością upakowania pikseli na stosunkowo małej matrycy systemu Cztery Trzecie. Rozdzielczość zdjęć w zupełności wystarcza do robienia doskonałych wydruków w formacie A3+ (48 x 33 cm). Większa matryca nie miałaby sensu. Tylko nieliczne, najdroższe obiektywy byłyby w stanie dostarczyć tak ostrego obrazu, by wyzyskać dodatkową rozdzielczość.

Jakość zdjęć z Olympusa jest doskonała. JPEG-i z aparatu są kontrastowe, mają dobrze wypracowane szczegóły. Standardowy stopień wyostrzenia jest dobrany prawidłowo. Oczywiście, jeśli ktoś lubi bardziej wyostrzone obrazy, może zmienić te ustawienia w menu. Biorąc pod uwagę jakość konwersji informacji z matrycy światłoczułej na plik JPEG, Olympus osiąga znacznie lepsze wyniki od konkurencji. Wykorzystanie plików RAW ma sens przede wszystkim wtedy, gdy chcemy skorzystać z dodatkowych informacji, np. w partiach świateł, które "nie mieszczą się" w JPEG-u. W innym wypadku można zdać się na pliki prosto z aparatu.

Biorąc pod uwagę najważniejsze kryterium oceny zdjęć z aparatu, czyli natężenie szumu na wysokich czułościach, Olympus nieco odstaje od konkurencji. Pliki z matryc Canona oraz najnowszych matryc Nikona mają mniejszą ziarnistość na czułościach 800-1600 ISO. Zresztą z matrycy APS-C łatwiej uzyskać mniej zaszumione obrazy, bo jest fizycznie większa (mnożnik x1,5 vs x2). Jednak jak przyjrzymy się bliżej przykładowym zdjęciom z Olympusa, okazuje się, że mimo że szum, szczególnie przy 1600 ISO, jest już wyraźny, zdjęcia wcale nie wyglądają źle. Drobinki są monochromatyczne, drobne i bardzo regularne. Bardzo przypominają ziarno z analogowej błony fotograficznej. Co ciekawe, zdjęcie z Olympusa mimo zaszumienia traci niewiele szczegółów. To zasługa ostrożnego stosowania algorytmów usuwania szumu, które co prawda zmniejszają ziarno, ale za cenę zniszczenia szczegółów. Agresywny mechanizm jest stosowany np. w lustrzankach Sony, z których zdjęcia na pierwszy rzut oka mają małe ziarno, ale po dokładniejszej weryfikacji widać słabe odwzorowanie detali. Nam zdecydowanie bardziej odpowiada podejście do problemu Olympusa niż Sony. Zresztą dodatkowe odszumienie to nie problem, można to zrobić w programie graficznym na etapie obróbki po ściągnięciu zdjęć z aparatu.
 
Jakość zdjęć dla poszczególnych czułości ISO

200 ISO
Pobierz oryginał

100 ISO
Pobierz oryginał

400 ISO
Pobierz oryginał

800 ISO
Pobierz oryginał

1600 ISO
Pobierz oryginał

 
Tablice testowe

Pobierz oryginał

Pobierz oryginał

Zdjęcia testowe